Gdy zapytamy o stolicę Boliwii, wiele osób bez wahania odpowie: La Paz. To właśnie tam znajdują się siedziby rządu, ministerstwa i większość najważniejszych instytucji administracyjnych kraju.
Formalnie jednak stolicą Boliwii jest Sucre.
To jeden z ciekawszych polityczno-historycznych paradoksów Ameryki Południowej. Aby go zrozumieć, trzeba cofnąć się do początków niepodległej Boliwii i czasów, kiedy Sucre należało do najważniejszych miast całych Andów.
Sucre – pierwsza stolica Boliwii
Miasto zostało założone przez Hiszpanów w 1538 roku jako Ciudad de la Plata de la Nueva Toledo. Przez kolejne stulecia było ważnym ośrodkiem administracyjnym, religijnym i kulturalnym hiszpańskich kolonii w tej części Ameryki Południowej.
Znaczenie miasta rosło przede wszystkim dzięki pobliskiemu Potosí i jego ogromnym złożom srebra.
La Plata stała się siedzibą Real Audiencia de Charcas, jednego z najważniejszych sądów i organów administracyjnych hiszpańskiej Korony w regionie. Działał tutaj również jeden z najstarszych uniwersytetów Ameryki Południowej – Universidad Mayor, Real y Pontificia de San Francisco Xavier de Chuquisaca.
Po uzyskaniu przez Boliwię niepodległości miasto zostało przemianowane na Sucre, na cześć Antonio José de Sucre – jednego z najważniejszych dowódców walk o niepodległość Ameryki Południowej. W 1839 roku zostało ogłoszone pierwszą stolicą Boliwii.
Skoro Sucre jest stolicą, dlaczego rząd znajduje się w La Paz?
W XIX wieku znaczenie gospodarcze poszczególnych regionów Boliwii zaczęło się zmieniać.
Sucre było silnie związane z dawną elitą gospodarczą południa kraju i wydobyciem srebra. Z kolei La Paz zyskiwało znaczenie dzięki rozwojowi handlu oraz gospodarce opartej m.in. na cynie.
Narastające napięcia polityczne doprowadziły pod koniec XIX wieku do konfliktu pomiędzy zwolennikami Sucre i La Paz.
Po wojnie federalnej z lat 1898–1899 centrum władzy wykonawczej i ustawodawczej zostało przeniesione do La Paz.
Nie zmieniono jednak konstytucyjnego statusu Sucre.
I tak powstał układ, który funkcjonuje do dziś:
Sucre pozostaje konstytucyjną stolicą Boliwii i siedzibą Sądu Najwyższego, natomiast La Paz jest siedzibą rządu i parlamentu.
Dlatego w praktyce mówi się czasem, że Boliwia ma dwie stolice – choć ich funkcje są zupełnie różne.
Białe Miasto
Sucre ma zupełnie inny charakter niż chaotyczne, wysoko położone La Paz.
Historyczne centrum tworzą białe fasady kolonialnych kamienic, kościoły, wewnętrzne dziedzińce i regularna siatka ulic. To właśnie od dominującej kolorystyki zabudowy wzięło się popularne określenie „Białe Miasto”.
Układ urbanistyczny Sucre zachował charakter typowego hiszpańskiego miasta kolonialnego. Ulice przecinają się pod kątem prostym, a centrum skupione jest wokół głównego placu.
UNESCO podkreśla przede wszystkim niezwykłe połączenie europejskich stylów architektonicznych z miejscowymi tradycjami budowlanymi.
Miasto z listy UNESCO
Historyczne centrum Sucre zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1991 roku.
Do najstarszych zachowanych budowli należą kościoły San Lázaro, San Francisco i Santo Domingo. Budowę katedry metropolitalnej rozpoczęto w XVI wieku, a jej powstawanie trwało przez kilka kolejnych stuleci.
Spacer po centrum pokazuje, jak ważnym miastem było Sucre w epoce kolonialnej.
Nie jest to jednak skansen. W zabytkowych budynkach działają szkoły, sklepy, restauracje i urzędy, a ulice starego miasta pozostają częścią codziennego życia mieszkańców.
Tutaj zaczęła się boliwijska niepodległość
Jednym z najważniejszych miejsc w Sucre jest Casa de la Libertad – Dom Wolności.
To właśnie tutaj w 1825 roku podpisano akt niepodległości Boliwii.
Budynek jest więc dla Boliwijczyków czymś znacznie więcej niż kolejnym zabytkiem kolonialnym. To jedno z najważniejszych miejsc związanych z powstaniem państwa.
Historia Sucre jest zresztą nierozerwalnie związana z ruchem niepodległościowym całego regionu. Już na początku XIX wieku miasto stało się jednym z ośrodków wystąpień przeciwko hiszpańskim władzom kolonialnym.
Sucre a Potosí – dwa miasta jednej historii
Trudno opowiadać o Sucre bez wspominania o oddalonym o około 150 kilometrów Potosí.
Bogactwo wydobywane z Cerro Rico miało ogromny wpływ na rozwój Sucre. To właśnie dzięki srebru region stał się jednym z najważniejszych obszarów gospodarczych hiszpańskiej Ameryki.
Potosí było miastem kopalń, robotników i produkcji srebra.
Sucre natomiast pełniło funkcje administracyjne, sądowe, religijne i edukacyjne.
Oba miasta tworzyły więc dwa zupełnie różne oblicza tego samego kolonialnego systemu.
Miasto położone niżej niż boliwijskie Altiplano
Sucre leży na wysokości około 2800 m n.p.m., czyli znacznie niżej niż Potosí czy wiele miejsc na boliwijskim Altiplano.
Dzięki temu klimat jest tutaj łagodniejszy, a otoczenie bardziej zielone.
Po przylocie do Boliwii pobyt w Sucre może być również dobrym etapem stopniowej aklimatyzacji przed dalszą podróżą w wyższe partie Andów.
W kolejnych dniach wysokości będą już znacznie większe – Potosí leży na około 4000 m n.p.m., a niektóre miejsca południowego Altiplano przekraczają 4500 m.
Nie tylko zwiedzanie – także smaki Boliwii
Sucre jest dobrym miejscem, żeby poznać Boliwię również od strony kulinarnej.
Tutejsza kuchnia łączy produkty charakterystyczne dla Andów z tradycjami rozwijanymi przez stulecia w regionie Chuquisaca.
Jednym z najbardziej znanych dań jest salteña – pieczony pieróg wypełniony soczystym, intensywnie doprawionym farszem. Popularne są także dania na bazie kukurydzy, ziemniaków, mięsa oraz miejscowych odmian papryki.
Podczas naszej podróży po Boliwii w Sucre przewidziane są również warsztaty kulinarne, dzięki którym miasto poznajemy nie tylko poprzez zabytki, lecz także przez lokalne smaki i codzienną kulturę.
Sucre – spokojny początek podróży przez Boliwię
Sucre jest jednym z tych miast, które nie potrzebują spektakularnych atrakcji na każdym rogu.
Jego charakter odkrywa się podczas spaceru: na placach, w białych uliczkach, na dziedzińcach dawnych kolonialnych domów i przy stolikach niewielkich kawiarni.
Podczas naszej 16-dniowej wyprawy przez Boliwię i Chile właśnie tutaj zaczynamy bliżej poznawać historię kraju.
Dopiero później ruszamy wyżej – do Potosí, Salar de Uyuni, kolorowych lagun Altiplano i dalej w stronę chilijskiej Atacamy.
A Sucre pozwala zrozumieć coś, co podczas tej podróży będzie powracało wielokrotnie: Boliwia jest krajem pełnym kontrastów – geograficznych, kulturowych i historycznych.
Także wtedy, gdy pytanie wydaje się bardzo proste:
Jaka jest stolica Boliwii?
Chcesz zobaczyć prawdziwą stolicę Boliwii?
Sucre zachwyca białą kolonialną zabudową, spokojnym historycznym centrum i miejscami związanymi z narodzinami niepodległego państwa. To także świetny początek podróży przez Boliwię przed wyżej położonym Potosí, Salar de Uyuni i surowym Altiplano.
Wyprawa Boliwia i Chile — sprawdź trasę, aktualne terminy i ceny.
