Z hipopotama wystają ponad wodę właściwie tylko oczy, uszy i nozdrza. Na zdjęciu łatwo go przeoczyć. Podczas rejsu trzeba przez chwilę przyglądać się powierzchni, żeby dostrzec kolejne zwierzęta. W Ugandzie takie obserwacje są ważną częścią podróży: zatrzymujemy się, wypatrujemy, korzystamy ze wskazówek miejscowego przewodnika.
Samochód terenowy pozwala przemierzać park i szukać zwierząt na większym obszarze. Łódź daje widok na brzegi niedostępne z drogi. Piesza wędrówka wymaga wejścia w teren, uważnego stawiania kroków i podążania za rangersem. Nasza wycieczka do Ugandy łączy wszystkie trzy sposoby poznawania przyrody. Dzięki temu poszczególne spotkania mają różny przebieg — i trudno sprowadzić je do kolejnych zdjęć wykonanych z okna auta.
Na Kazinga patrzymy na wodę i na brzeg
Kazinga to naturalny kanał łączący jeziora Edwarda i Jerzego w Parku Narodowym Królowej Elżbiety. Dla zwiedzających jest miejscem obserwacji hipopotamów, krokodyli, ptaków i innych zwierząt pojawiających się przy wodzie. W naszym programie poznajemy go z pokładu łodzi.
Warto obserwować jednocześnie kilka planów. Blisko łodzi może pojawić się głowa hipopotama. Dalej uwagę przyciąga nieruchoma sylwetka na brzegu — trzeba się przyjrzeć, żeby rozpoznać krokodyla. Przy wodzie wypatrujemy również słoni, choć ich pojawienie się zależy od dnia i zachowania zwierząt.
Lokalny przewodnik pomaga dostrzec to, co łatwo pominąć. Wskazuje ptaki, rozpoznaje sylwetki, kieruje uwagę na konkretny fragment brzegu. Rejs po Kazinga daje możliwość dłuższej obserwacji jednego miejsca, bez konieczności szukania kolejnej drogi dojazdowej. To istotna część safari w Ugandzie, szczególnie dla osób, które lubią przyglądać się zachowaniu zwierząt.
Co daje miejsce przy oknie?
Podczas przejazdu przez park oczy pracują cały czas. Zwierzę może być zasłonięte trawą, stać daleko od drogi albo pozostawać w cieniu. Zdarza się, że dostrzegamy je dopiero wtedy, gdy kierowca zatrzyma samochód i wskaże właściwe miejsce.
W takich warunkach znaczenie mają rzeczy bardzo praktyczne. W Ugandzie każdy uczestnik naszej wycieczki ma zagwarantowane miejsce przy oknie w samochodzie terenowym przystosowanym do obserwacji zwierząt. Można samodzielnie wypatrywać, robić zdjęcia i śledzić to, co zauważyli pozostali.
Safari odbywa się w Parku Narodowym Murchison Falls i Parku Narodowym Królowej Elżbiety. Nie da się z góry ustalić wszystkich spotkań. Zwierzęta przemieszczają się, odpoczywają w roślinności i nie zawsze pojawiają się przy trasie przejazdu. Dlatego warto poświęcić uwagę również tym, które już znaleźliśmy. Obserwacja żerującego słonia czy zachowania stada antylop potrafi zatrzymać grupę na dłużej niż szybkie zdjęcie kolejnego gatunku.
W rejonie Murchison Falls przyglądamy się również Nilowi. Z punktu widokowego powyżej kaskady oglądamy wodospad. Woda, skały i siła nurtu stają się tutaj równie ważnym powodem postoju jak zwierzęta spotykane podczas safari.
Nosorożca szukamy na własnych nogach
W sanktuarium Ziwa wychodzimy z samochodu. Na poszukiwanie białych nosorożców prowadzą nas miejscowi rangersi. Podczas marszu trzeba zwracać uwagę na podłoże i słuchać poleceń — prowadzący decyduje o kierunku przejścia oraz miejscu obserwacji.
Zobaczenie dużego zwierzęcia z poziomu ziemi zmienia odbiór spotkania. Łatwiej ocenić jego rozmiar i sposób poruszania się. Jednocześnie znacznie uważniej śledzimy wskazówki rangera: gdzie stanąć, kiedy się zatrzymać i czy można wykonać kolejny krok.
Wizyta w Ziwa pozwala także porozmawiać z ludźmi pracującymi przy ochronie nosorożców. Warto zapytać o ich codzienne obowiązki i funkcjonowanie sanktuarium. To wiedza związana z konkretnym miejscem i pracą osób, które spotykamy podczas podróży.
W Kibale wzrok nie wystarczy
W lesie szympans może pozostawać wysoko nad grupą, częściowo ukryty wśród liści. Zanim uda się go zobaczyć, uwagę potrafi przyciągnąć ruch gałęzi albo odgłos dochodzący z innej strony. Trzeba zatrzymać się, spojrzeć we wskazanym kierunku i poczekać.
Podczas pieszej wycieczki w Parku Narodowym Kibale szukamy szympansów z lokalnym przewodnikiem. Odnalezienie zwierząt nie oznacza, że pozostaną w jednym miejscu. Mogą się przemieszczać, żerować lub odpoczywać w koronach drzew. Warunki obserwacji zmieniają się wraz z nimi.
To doświadczenie wymaga innego zaangażowania niż safari samochodowe. Idziemy leśnymi ścieżkami, uważamy na korzenie i błoto, próbujemy odnaleźć zwierzę w gęstej roślinności. Dla osób, które chcą aktywnie uczestniczyć w poznawaniu przyrody, Kibale jest jednym z ważnych powodów, żeby wybrać podróż do Ugandy.
Wygodne buty i kurtka przeciwdeszczowa mają tu większe znaczenie niż elegancki strój do zdjęcia. Las może być wilgotny, a spotkanie ze zwierzętami wymaga cierpliwości. Właśnie te warunki sprawiają jednak, że dobrze pamiętamy nie tylko sam widok szympansa, lecz również poszukiwanie go wśród drzew.
Uganda nie kończy się na gorylach
Goryle górskie przyciągają do Ugandy wielu podróżników. W naszej trasie chętni mogą wybrać dodatkowo płatny trekking w Parku Narodowym Bwindi. Udział wymaga wcześniejszego zgłoszenia i rezerwacji zezwolenia.
Warto jednak przyjrzeć się całemu programowi również wtedy, gdy nie planujemy tego trekkingu. Rejs po Kazinga, poszukiwanie nosorożców w Ziwa, szympansy w Kibale i przejazdy przez parki dają wiele różnych okazji do obserwacji. Wycieczka do Ugandy ma sens także dla osoby, która chce poznawać przyrodę, ale rezygnuje z marszu do goryli.
To ważne również przy wspólnym planowaniu wyjazdu. Nie wszyscy muszą wybierać te same aktywności opcjonalne. Przed rezerwacją warto omówić z biurem kondycję, oczekiwania i możliwości spędzenia dnia bez trekkingu.
Z drogi widać również codzienne życie
Między parkami są miejscowości, pola, targi i zwykły ruch na drogach. W Kampali uwagę przyciągają boda-boda — motocyklowe taksówki — oraz zatłoczone ulice. Program obejmuje też rejs po Jeziorze Wiktorii z wizytą w jednej ze wsi.
Te spotkania uzupełniają obraz kraju. Pozwalają zobaczyć coś więcej niż miejsca obserwacji zwierząt i drogę między kolejnymi noclegami. Z pomocą miejscowych przewodników można zapytać o codzienną pracę, transport czy życie nad jeziorem.
Przejazdy są częścią tej podróży i trzeba uwzględnić je przy wyborze wycieczki. Trasa jest intensywna, obejmuje aktywności piesze i wymaga elastyczności. W zamian daje możliwość poznania różnych regionów Ugandy podczas jednego wyjazdu.
Dobrze przygotowana trasa daje czas na obserwację
Przy takim programie liczy się organizacja: przejazdy, noclegi, lokalni przewodnicy i wcześniejsze rezerwacje. Podróżujemy z polskim pilotem Prestige Tours, a podczas obserwacji i wędrówek korzystamy z wiedzy osób znających dany teren.
Po zwiedzaniu nocujemy w hotelach i lodżach. To czas na odpoczynek przed kolejnym dniem, szczególnie po pieszych wycieczkach i dłuższych przejazdach. Warunki zakwaterowania oraz zakres świadczeń można sprawdzić przed rezerwacją.
Ugandyjską część trasy łączymy z Rwandą i Burundi. Podróż obejmuje więc także okolice wulkanów, poznawanie historii w Kigali, występ bębniarzy i pobyt nad jeziorem Tanganika.
Jeśli szukają Państwo wycieczki do Ugandy, podczas której safari łączy się z rejsami, pieszymi obserwacjami i poznawaniem mieszkańców, zapraszamy do przeczytania programu Uganda–Rwanda–Burundi. Warto sprawdzić przebieg poszczególnych dni i wybrać aktywności, w których chcą Państwo uczestniczyć.
Zapraszamy do kontaktu i rezerwacji. Omówimy wymagania pieszych wycieczek, standard noclegów i pełny budżet podróży — tak, żeby przed wyjazdem wiedzieli Państwo, na co się przygotować.
