Pitcairn czy Wyspa Wielkanocna?

Gdyby trzeba było wybrać tylko jedną z nich, decyzja nie byłaby prosta.
Obie leżą na Pacyfiku. Obie są niewielkie i bardzo odległe od kontynentów. Obie mają niezwykłą historię, która sprawiła, że ich nazwy są znane znacznie szerzej niż wskazywałaby na to ich powierzchnia czy liczba mieszkańców.Na tym podobieństwa właściwie się kończą.
Pitcairn fascynuje historią buntowników z HMS Bounty, ekstremalną izolacją i maleńką społecznością żyjącą pośrodku oceanu.

Pitcairn – wyspa buntowników z Bounty

Historia Pitcairn jest nierozerwalnie związana z jednym z najsłynniejszych buntów w dziejach żeglugi.
Po przejęciu HMS Bounty w 1789 roku Fletcher Christian i część buntowników zaczęli poszukiwać miejsca, w którym mogliby ukryć się przed brytyjską marynarką.
Ostatecznie wybrali niewielką i bardzo odległą wyspę Pitcairn.
W styczniu 1790 roku dopłynęli do jej brzegów wraz z grupą Polinezyjczyków. Bounty została następnie spalona, a uciekinierzy rozpoczęli nowe życie na wyspie.
Ponad dwa stulecia później ślady tej historii są nadal widoczne.
Bounty Bay, Adamstown, muzeum oraz pamiątki związane ze statkiem Bounty przypominają o wydarzeniach, które dały początek współczesnej społeczności Pitcairn.

Wyspa Wielkanocna – kraina moai

Historia Wyspy Wielkanocnej, czyli Rapa Nui, jest zupełnie inna.
Najbardziej rozpoznawalnym symbolem wyspy są oczywiście moai – monumentalne kamienne posągi stworzone przez dawnych mieszkańców Rapa Nui.
Nie są one pojedynczą ciekawostką archeologiczną. Tworzą cały krajobraz kulturowy wyspy.
Jednym z najważniejszych miejsc jest Rano Raraku, wulkaniczny kamieniołom, w którym wykonywano moai. Na Rapa Nui można również odwiedzić wulkan Rano Kau, ceremonialną osadę Orongo oraz plażę Anakena. Wszystkie te miejsca należą do głównych atrakcji wskazywanych przez oficjalną organizację turystyczną Chile. Rapa Nui pozwala więc zobaczyć nie tylko same posągi, ale także krajobraz i miejsca związane z dawną kulturą wyspy.

Pitcairn czy Wyspa Wielkanocna – która jest bardziej odizolowana?

Obie wyspy leżą bardzo daleko od kontynentów, ale z punktu widzenia współczesnego podróżnika różnica jest ogromna.

Na Wyspę Wielkanocną można przylecieć samolotem.

Według oficjalnej informacji Chile Travel regularna droga lotnicza prowadzi z Santiago do międzynarodowego portu lotniczego Mataveri na Rapa Nui. Bezpośredni lot trwa około 5 godzin i 30 minut. 

Na Pitcairn lotniska nie ma.

Podróż indywidualna prowadzi przez Tahiti i Mangarevę, skąd trzeba kontynuować trasę statkiem. Oficjalne połączenie morskie potrzebuje na przeprawę z Mangarevy około 32 godzin.
Jeśli więc pytamy o praktyczną dostępność, Pitcairn jest zdecydowanie trudniejsze do osiągnięcia.
I właśnie to jest częścią jego wyjątkowości.

Dwie wyspy i dwie zupełnie różne historie

Na Pitcairn główną osią opowieści jest historia Bounty i późniejszych losów niewielkiej społeczności.

Na Rapa Nui cofamy się do świata dawnej kultury polinezyjskiej, która stworzyła monumentalne posągi, platformy ahu, miejsca ceremonialne i system wierzeń rozwijający się w ogromnej izolacji.

Różnica jest fascynująca.

Na Pitcairn możemy stanąć w miejscu związanym z historią znaną bardzo dokładnie – znamy nazwiska buntowników, nazwę statku i daty najważniejszych wydarzeń.

Na Wyspie Wielkanocnej wiele pytań dotyczących przeszłości nadal pobudza wyobraźnię odwiedzających.

Dlaczego powstawały moai? Jak je transportowano? Jak wyglądała społeczność, która stworzyła te monumentalne rzeźby?

Archeologia zna dziś odpowiedzi na znacznie więcej pytań niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu, ale Rapa Nui nadal zachowuje niezwykłą aurę miejsca, którego historia była przez stulecia rozwijana w niemal całkowitej izolacji.

Co zobaczyć na Pitcairn?

Zwiedzanie Pitcairn ma bardzo kameralny charakter.
Najważniejszym miejscem jest Adamstown, jedyna stała osada na wyspie.
Można zobaczyć miejsca związane z historią HMS Bounty, odwiedzić muzeum, poznać Bounty Bay, zobaczyć wyspę podczas trekkingu i – co szczególnie ciekawe – spotkać jej mieszkańców.
Program wyprawy Prestige Tours przewiduje przy sprzyjających warunkach możliwość eksplorowania wyspy, trekkingów oraz rejsu łodziami Zodiac wzdłuż wybrzeża.
W Pitcairn nie chodzi o zaliczanie długiej listy zabytków.
Najbardziej niezwykłe jest poznanie samej wyspy i społeczności, która funkcjonuje w tak ogromnym oddaleniu od reszty świata.

Co zobaczyć na Wyspie Wielkanocnej?

Zwiedzanie Wyspy Wielkanocnej wygląda inaczej.
Tutaj głównym celem są rozproszone po wyspie stanowiska archeologiczne.
Jednym z najważniejszych jest Rano Raraku, czyli kamieniołom związany z powstawaniem moai.
Warto zobaczyć również Rano Kau oraz znajdującą się przy jego krawędzi ceremonialną wioskę Orongo, związaną z tradycją człowieka-ptaka.
Do tego dochodzi Anakena – jedna z najbardziej znanych plaż Rapa Nui.
Główną miejscowością wyspy jest Hanga Roa, gdzie koncentruje się znaczna część infrastruktury turystycznej. Oficjalne informacje turystyczne Chile wskazują również, że dostęp do głównych stanowisk archeologicznych podlega zasadom ochrony i w wielu przypadkach wymaga zwiedzania z akredytowanym lokalnym przewodnikiem.

Pitcairn – dla miłośników historii żeglugi

Jeśli fascynują nas wielkie wyprawy, historia Bounty i dawne podróże przez Pacyfik, Pitcairn jest miejscem szczególnym.
Świadomość, że buntownicy naprawdę dopłynęli tutaj w XVIII wieku i zdecydowali się zerwać kontakt ze światem, zupełnie zmienia sposób patrzenia na wyspę.
Jej izolację można poczuć nawet dzisiaj.
Brak lotniska i uzależnienie dotarcia na brzeg od warunków morskich pozwalają lepiej wyobrazić sobie sytuację ludzi, którzy ponad dwa wieki temu uznali Pitcairn za idealną kryjówkę.
 

Wyspa Wielkanocna – dla miłośników archeologii i dawnych kultur

Rapa Nui będzie natomiast szczególnie fascynująca dla osób zainteresowanych archeologią, kulturami Polinezji i monumentalną sztuką.
Moai są oczywiście największym symbolem wyspy, ale ograniczanie Rapa Nui wyłącznie do słynnych posągów byłoby dużym uproszczeniem.
Wyspa posiada własną kulturę, język, tradycje i bardzo silną lokalną tożsamość.
Rano Raraku, Orongo, Rano Kau, Anakena i Hanga Roa pokazują różne aspekty historii i współczesnego życia Rapa Nui.

Krajobraz Pitcairn i Rapa Nui

Także krajobraz obu wysp jest bardzo różny.
Pitcairn jest niewielka, zielona, stroma i otoczona skalistym wybrzeżem. Ocean jest stale obecny w krajobrazie i jednocześnie odcina wyspę od reszty świata.
Wyspa Wielkanocna jest większa i bardziej otwarta krajobrazowo. Wygasłe wulkany, rozległe trawiaste przestrzenie oraz kamienne posągi tworzą scenerię, której trudno pomylić z jakimkolwiek innym miejscem.
Na Pitcairn uwagę przyciąga przede wszystkim izolacja.
Na Rapa Nui – monumentalność krajobrazu kulturowego.

Gdzie łatwiej dotrzeć: Pitcairn czy na Wyspę Wielkanocną?

Pod względem logistycznym zdecydowanie łatwiejsza jest Wyspa Wielkanocna.
Można dolecieć na nią bezpośrednio z Santiago.
Dotarcie na Pitcairn wymaga podróży morskiej. Nie ma lotniska, a przy podróży indywidualnej trzeba zsynchronizować kilka połączeń.
Podczas rejsu ekspedycyjnego przez Pacyfik sytuacja wygląda jednak inaczej.
Statek staje się środkiem transportu łączącym kolejne odległe wyspy i pozwala odbyć trasę, której organizowanie jako kilku oddzielnych wyjazdów byłoby zdecydowanie bardziej skomplikowane.

Pitcairn i Wyspa Wielkanocna podczas jednego rejsu

I właśnie tutaj pojawia się największa zaleta wyprawy prowadzącej przez południowy Pacyfik.
W programie Prestige Tours Pitcairn i Wyspa Wielkanocna znajdują się na tej samej trasie.
Po pobycie w Polinezji Francuskiej statek płynie przez Markizy i Mangarevę do Pitcairn. Przy sprzyjających warunkach przewidziana jest możliwość eksplorowania wyspy podczas dwóch dni programu. Następnie rejs prowadzi dalej przez Pacyfik w stronę Rapa Nui, gdzie również zaplanowano dwa dni poznawania wyspy.
Dzięki temu nie jest to zwykłe połączenie dwóch egzotycznych kierunków.
Trasa układa się w pewną opowieść o Pacyfiku.
Najpierw pojawia się Polinezja Francuska – Tahiti, atole Tuamotu i dzikie Markizy.
Potem Pitcairn z historią Bounty.
Następnie Rapa Nui ze światem moai.
A później archipelag Juan Fernández i kolejne historie związane z wielkimi podróżami oceanicznymi.

Pitcairn czy Wyspa Wielkanocna – która robi większe wrażenie?

Nie ma jednej odpowiedzi.
Pitcairn może mocniej przemówić do osoby, która była już w wielu odległych miejscach i szuka kierunku naprawdę nietypowego. Sam fakt dotarcia do tak odizolowanej wyspy jest częścią doświadczenia.
Wyspa Wielkanocna zachwyci podróżników marzących o zobaczeniu jednego z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów archeologicznych świata.
Pierwsza fascynuje tym, jak niewiele dzieli współczesność od historii buntowników z Bounty.
Druga pozwala stanąć obok monumentalnych moai, które przez pokolenia były symbolem tajemnicy Pacyfiku.
Najciekawsze doświadczenie daje jednak zestawienie obu miejsc.
Dopiero wtedy widać, jak różnorodny jest Pacyfik.

Dwie niezwykłe wyspy zamiast jednej

Podróż na Pitcairn wymaga wysiłku.
Podróż na Wyspę Wielkanocną wymaga pokonania ogromnej odległości.
Połączenie obu wysp podczas jednej wyprawy pozwala natomiast przejść od historii buntu na HMS Bounty do świata moai i dawnej kultury Rapa Nui bez opuszczania południowego Pacyfiku.
To dwa zupełnie różne doświadczenia.
Na Pitcairn największe wrażenie może zrobić niewielka skala wyspy, jej izolacja i bezpośredni kontakt z historią.
Na Rapa Nui – ogrom kamiennych posągów, rozległość archeologicznego krajobrazu i kultura, która rozwinęła się tysiące kilometrów od kontynentu.
Dlatego pytanie „Pitcairn czy Wyspa Wielkanocna?” ma w przypadku tej wyprawy wyjątkowo przyjemną odpowiedź.

Nie trzeba wybierać.

Podczas rejsu przez Polinezję Francuską, Markizy, Pitcairn, Wyspę Wielkanocną i archipelag Juan Fernández można zobaczyć obie – i właśnie kontrast między nimi staje się jednym z najciekawszych elementów całej podróży.