Rongorongo – tajemnicze pismo Wyspy Wielkanocnej
Rongorongo to jedno z najbardziej zagadkowych zjawisk w historii ludzkości. Znaki wyryte na drewnianych tabliczkach z Wyspy Wielkanocnej do dziś pozostają nieodczytane, a ich znaczenie wciąż budzi spory wśród badaczy. Jeśli rongorongo okaże się pełnoprawnym pismem, będzie jednym z nielicznych przykładów niezależnego wynalezienia pisma na świecie.
Czym jest rongorongo
Rongorongo to system znaków odkryty w XIX wieku na Wyspie Wielkanocnej, znanej jako Rapa Nui. Symbole wycinano w drewnie za pomocą ostrych narzędzi, prawdopodobnie z obsydianu lub zębów rekina. Znaki przedstawiają stylizowane postacie ludzkie, zwierzęta, rośliny oraz formy geometryczne.
Do naszych czasów zachowało się zaledwie około 25 obiektów z inskrypcjami rongorongo. Są to głównie tabliczki, laski ceremonialne i fragmenty drewna. Większość znajduje się dziś w muzeach Europy i obu Ameryk.
Odkrycie i pierwsze opisy
Pierwsze wzmianki o rongorongo pochodzą z połowy XIX wieku, z okresu intensywnych kontaktów Europejczyków z mieszkańcami Rapa Nui. Misjonarze i administratorzy kolonialni zauważyli, że lokalna ludność posiada drewniane tabliczki pokryte znakami, lecz w tamtym czasie niemal nikt nie potrafił już ich czytać.
Wielu badaczy przypuszcza, że tradycja rongorongo została przerwana gwałtownie w wyniku epidemii, niewolnictwa i masowych deportacji mieszkańców wyspy. W krótkim czasie zginęli niemal wszyscy nosiciele wiedzy rytualnej.
Kierunek zapisu i forma tekstu
Jedną z najbardziej niezwykłych cech rongorongo jest sposób zapisu, określany jako odwrócony bustrofedon. Oznacza to, że tekst czyta się naprzemiennie: jeden wiersz od lewej do prawej, kolejny po obróceniu tabliczki o 180 stopni.
Znaki są starannie uporządkowane w liniach, co sugeruje, że nie są przypadkową dekoracją. Wiele symboli powtarza się regularnie, tworząc sekwencje, które przypominają strukturę językową lub rytualną.
Czy rongorongo było prawdziwym pismem?
To kluczowe pytanie, na które do dziś nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Część uczonych uważa, że rongorongo było pełnoprawnym systemem pisma, zdolnym do zapisu mowy. Inni sugerują, że był to raczej system mnemotechniczny, służący do zapamiętywania pieśni, genealogii lub rytuałów.
Brak dwujęzycznych inskrypcji, podobnych do kamienia z Rosetty, uniemożliwia pewne rozszyfrowanie znaków. Dodatkowo język Rapa Nui uległ znacznym zmianom od czasu powstania tabliczek, co utrudnia porównania lingwistyczne.

Próby odczytania rongorongo
Od końca XIX wieku podejmowano liczne próby odczytania rongorongo. Analizy statystyczne wykazały, że znaki nie są losowe i wykazują cechy charakterystyczne dla systemów komunikacji. Nie udało się jednak przypisać im jednoznacznych wartości fonetycznych ani semantycznych.
Część badaczy sugeruje, że niektóre tabliczki mogą zawierać kalendarze astronomiczne lub zapisy cykli księżycowych. Inni dopatrują się w nich tekstów rytualnych, związanych z kultem przodków lub ceremoniami religijnymi.
Rongorongo a inne systemy pisma
Jeśli rongorongo było pismem, stanowiłoby ewenement na skalę światową. Większość znanych systemów pisma powstała pod wpływem wcześniejszych tradycji. Rapa Nui było jednak skrajnie odizolowane, co sugeruje możliwość niezależnego wynalezienia pisma.
Z tego powodu rongorongo bywa porównywane do najstarszych systemów zapisu z Mezopotamii, Egiptu czy Chin, choć pod względem liczby zabytków i stopnia zachowania pozostaje znacznie gorzej udokumentowane.
Dlaczego tajemnica trwa do dziś
Największą przeszkodą w badaniach nad rongorongo jest niewielka liczba zachowanych obiektów. Wiele tabliczek zostało spalonych lub zniszczonych w XIX wieku, gdy misjonarze uznawali je za przedmioty pogańskie.
Dodatkowo brak ciągłości kulturowej sprawił, że wiedza o znaczeniu znaków zanikła w ciągu jednego lub dwóch pokoleń. W przeciwieństwie do innych dawnych pism, rongorongo nie pozostawiło po sobie żadnej tradycji interpretacyjnej.
Rongorongo we współczesnych badaniach
Dziś badania nad rongorongo łączą archeologię, językoznawstwo i analizę komputerową. Naukowcy wykorzystują metody statystyczne do badania częstotliwości znaków i ich układu, próbując ustalić, czy odpowiadają one strukturze języka naturalnego.
Jednocześnie coraz większą rolę odgrywa perspektywa rdzennych mieszkańców Rapa Nui, którzy traktują rongorongo jako element własnego dziedzictwa kulturowego, niezależnie od tego, czy jego znaczenie zostanie kiedykolwiek w pełni poznane.
Warto wiedzieć
- Zachowało się tylko około 25 obiektów z inskrypcjami rongorongo.
- Znaki wycinano w drewnie, a nie w kamieniu.
- Kierunek zapisu rongorongo jest unikalny w skali świata.
- Do dziś nie istnieje powszechnie zaakceptowane odczytanie ani jednego tekstu.
- Rongorongo mogło pełnić funkcję rytualną, a nie administracyjną.
Rongorongo pozostaje jednym z największych nierozwiązanych problemów archeologii i językoznawstwa. Niezależnie od tego, czy było pełnoprawnym pismem, czy systemem symbolicznym, świadczy o wysokim poziomie kultury intelektualnej dawnych mieszkańców Wyspy Wielkanocnej. Tajemnica rongorongo przypomina, jak wiele elementów ludzkiej historii może bezpowrotnie zniknąć.
Czy ktoś potrafił czytać rongorongo w XIX wieku?
Z dostępnych relacji wynika, że w momencie kontaktu z Europejczykami umiejętność czytania rongorongo była już bardzo rzadka lub całkowicie zanikała. Nie zachowały się wiarygodne opisy osób, które potrafiłyby w pełni odczytywać teksty.
Dlaczego tabliczki rongorongo są tak małe?
Drewno było na Wyspie Wielkanocnej surowcem deficytowym. Tabliczki wykonywano często z fragmentów drewna dryfującego lub odzyskanego, co ograniczało ich rozmiar i liczbę.
Czy rongorongo mogło zapisywać liczby lub kalendarz?
Niektórzy badacze sugerują, że część znaków odnosi się do cykli astronomicznych, zwłaszcza księżycowych. Te hipotezy są jednak trudne do potwierdzenia z powodu braku kontekstu kulturowego.
Czy możliwe jest przyszłe odczytanie rongorongo?
Choć nie można tego wykluczyć, większość uczonych uważa, że bez nowych znalezisk lub dodatkowych źródeł historycznych pełne odczytanie rongorongo jest mało prawdopodobne.
Opracowała Anna van der Kotteck dla Prestige Tours